Applied Life Sciences & Health

Een 'Thematische Impuls' in opdracht van de Stichting Innovatie Alliantie

sia

Applied Life Sciences & Health

Pavlov (destijds nog Krikke Books) maakte voor de Stichting Innovatie Alliantie (SIA) een serie ‘Thematische Impulsen’. Deze boeken sluiten aan bij het beleid gericht op de Topsectoren en daarmee samenhangend de zwaartepuntvorming bij hogescholen. Een TI is bedoeld om de besluitvorming binnen het hbo te ondersteunen in het maken van keuzes ten aanzien van een specifiek kennis- en innovatiethema. Pavlov verzorgde de redactie, interviews, vormgeving en productie, in deze editie over Applied Life Sciences & Health.

Uit het voorwoord:

Anton Westerlaken
Innovatie-impuls?
Over anders werken, anders denken en andere vormen van samenwerking

Kan dat wel? Een innovatie zonder impuls? Een goede innovatie zal zo uitnodigend zijn dat mensen staan te dringen om de vernieuwing in praktijk te brengen. Wat is er immers leuker dan de kwaliteit, de doelmatigheid, de arbeidsvreugde et cetera te verbeteren? Een innovatie-impuls klinkt dan ook als ‘witte sneeuw’ of een ‘ronde cirkel’. Maar is het dat ook? De praktijk wijst anders uit. Het barst van innovaties in Nederland. In alle sectoren en op allerlei terreinen in onze samenleving. Dagelijks, in het groot en het klein. Soms echte radicale doorbraken. Soms van een simpelheid dat het verbazend is dat het niet eerder is gedaan. Wat het doorvoeren van innovaties in de praktijk belemmert is het overnemen en toepassen van verbeteringen. We kunnen er met veel bewondering over spreken, maar het dan ook daadwerkelijk doen blijkt lastig. Daar zijn allerlei ‘verstandige’ verklaringen voor te geven. Er zijn te veel kosten, maar nog geen opbrengsten. Of: nieuwe technologie vraagt ook een ander gedrag, de organisatie is er niet klaar voor, de klant wil het niet, de concurrentie doet er niets mee of ‘we hebben het zelf niet bedacht’. Vooral het resultaat in de praktijk doet de overtuiging groeien dat innoveren altijd mogelijk is. Het kan, dus anderen kunnen het ook. Doorslaggevend daarbij is dat er geen ‘angst’ is voor een andere werkwijze. Er is geen kind dat niet met de vingers over het scherm van een tablet durft te vegen. De uitdaging lijkt dan ook om te voorkomen dat we die natuurlijke nieuwsgierigheid afleren. Zoeken naar alternatieven, proberen, niet schrikken als het de eerste keer niet lukt. Het vraagt een ‘mindset’. Een andere manier van kijken en denken. Dat is een houding die je kunt leren. Een uitdagende leeromgeving, een werkomgeving die stimuleert in plaats van afremt, collega’s die ruimte geven voor nieuwe oplossingen.

Het stelt eisen aan het onderwijs, aan leidinggevenden en aan de belo- ningsstructuur. Niet belonen dat ‘ingedekt zijn’ de norm is. De laatste jaren heerst dat klimaat. Er gaat wat fout in de samenleving – van zelfgekozen risico’s rond spaargeld tot zelfgekozen risico’s in leefstijl – en direct staan we klaar om de risico’s op te vangen. Een zekerheid- en gelijkheidsdenken dat uitmondt in de misvatting dat alles te beheersen is. Dat is spijtig, want het werkt onmiskenbaar uit in regels, in controleren en vooral niet in vernieuwing. Daarmee gaan we het niet redden. In geen enkele sector. Zeker, zorgvuldigheid en basiszekerheid zijn belangrijke zaken. Maar om dit gegeven zo groot en zwaar maken dat het vernieuwing en verandering verstikt is dom en contraproductief.

Het mooie is dat veranderen een van onze echte zekerheden is. Constant is er sprake van verandering. Het weer, de seizoenen, andere collega’s, nieuwe buren, andere kleren. Het leven is één grote metamorfose. Geen week gaat voorbij zonder een verandering in je omgeving. Veranderen, innoveren, verbeteren is zuurstof voor ontwikkeling. Niemand kan zonder. Geen organisatie kan zonder. Voor meer innovatief gedrag zijn aansprekende voorbeelden nodig, inspirerende verhalen, mensen die laten zien dat het wel kan. Inspiratie is ook ontvangen. In de omgeving van de hogescholen is dit volop aanwezig. Juist in die botsing van praktijk en onderzoek.

Applied Life Sciences & Health is een prima beschrijving van wat de hogescholen doen (‘toegepast’) en wat de zorg nodig heeft. Fundamentele veranderingen zijn nodig om inhoudelijke en financiële redenen en vanwege de arbeidsmarkt. Het kan anders, het moet anders. Vooral praktijkgericht. In de praktijk gebeurt het en kan het. Mensen laten het iedere dag weer zien. Wat het vooral vraagt? Anders werken, anders denken, andere vormen van samenwerken. Veel eerder en duurzamer de verbinding maken tussen hogescholen en de zorgsector.’ Het kan niet moeilijk zijn, want het enige risico dat we nemen is dat het goed of beter gaat.

Morgen aan de slag zou ik zeggen.

Veel plezier en vooral veel resultaat!

Anton Westerlaken
Voorzitter raad van bestuur van het Maasstad Ziekenhuis en voorzitter Verkenningscommissie HBO Gezondheidszorg

Doelstelling

Ondersteunen zwaartepuntvorming bij hogescholen

Doelgroep

Lectoren

Opdrachtgever

Stichting Innovatie Alliantie

Uitvoering

Softcover